Wiersz składa się z czterech strof odpowiadających semantycznie konstrukcji sonetowej – pierwsze dwie mają charakter opisowy, dwie ostatnie stanowią konkluzję wyrażonych wcześniej przemyśleń. Podmiot liryczny snuje najpierw marzenia o swoich możliwościach, o tym, jak
Podmiot liryczny jest w pewnym sensie marzycielem, ale marzycielem specyficznym – bez wątpienia jest patriotą, który śni o wielkich
Podmiot liryczny opowiada o swoim zapale do walki o ojczyznę, który rysuje w jego wyobraźni
Wiersz jest apelem – prośbą skierowanym do zbiorowego odbiorcy. Poeta posługuje się liczbą mnogą: Dajcie mi …, O bracia moi!, O gwiazdy zimne, o świata szatany.
W wierszu obserwujemy zrozpaczonego człowieka, który dokonuje rozrachunku z samym sobą. Jest to człowiek być może umierający:
O bracia moi! kiedy krzyżem leżę
A proszę Boga o kraj, o człowieka --
To mi się zdaje,...
